Je hoeft jezelf niet kwijt te raken om erbij te horen.

HERKEN JE DIT?

Je bent erbij. Maar ben je ook jezelf?

Je voelt snel aan wat anderen van je verwachten. Je past je aan, houdt je mening voor je of maakt jezelf kleiner. Misschien werkt dat goed om de rust te bewaren. Zodra er spanning in de groep hangt, merk je dat je stiller wordt, extra je best doet of meegaat met de anderen — soms zonder dat je het zelf doorhebt. Maar wat van jou blijft daardoor ongezien?

Voelen dat je er niet bij hoort kan samenhangen met verschillende ervaringen: een migratieachtergrond in je familie, in het buitenland geboren zijn en later naar Nederland zijn gekomen, je vroeger niet op je plek hebben gevoeld in je familie, of op school niet geaccepteerd zijn of gepest zijn geweest.

Die momenten lijken nu misschien verleden tijd. Aan de buitenkant ben je iemand die altijd aanwezig is in de groep. Vanbinnen voel je spanning, word je moe en ben je na afloop leeg. Of je dagelijkse leven gaat eigenlijk goed, maar je laat niet zien wie je diep vanbinnen bent: je mooie talenten, ambities of dromen blijven op de achtergrond.